Dit ben ik op de onderstaande foto met mijn huidige hond een Dobermann genaamd Given.

Mijn naam is Tamara ik ben 37 jaar en woon in Zevenaar ik hou ontzettend veel van dieren, en in het speciaal honden!

Nieuwsgierig naar mijn verhaal?! Stap even door tot onder mijn foto!🐾

Mijn verhaal;

Ik ben geboren in Apeldoorn waar al een tweejarige Golden Retriever woonde genaamd ''Dunja'' waar ik als baby al vaak bij heb gelegen, ik groeide heel mijn jeugd met haar op, ze bracht en haalde samen met mijn moeder mij op van de basisschool, ging mee op vakantie, lag altijd midden op straat met fietsbrug en iedereen stapte af om haar te aaien, ook blokkeerde ze vaak de weg voor auto's en ging pas aan de kant na een aai op haar koppie. Dunja was er altijd tot ze ouder en ouder werd en het leven te zwaar werd voor haar hebben wij haar in moeten laten slapen op 13 jarige leeftijd. Wat een verdriet en mijn ouders wilde geen nieuwe hond meer puur door dit verdriet. Ik schreeuwde al het snel; Nou als ik op mijzelf ga wonen dan komt de hond nog eerder dan het bankstel!!! Zo gezegd zo gedaan haha ik kreeg op mijn 18e een studio en droomde altijd al van een Dobermann maar die tijd en vooral ruimte had ik op dat moment in mijn leven niet. Dus er kwam een Dwergpinscher genaamd ''Ganja'' mijn eerste echte eigen hond. Ik leerde hem allerlei dingen aan zonder enige ervaring en de iedereen om mij heen vond dat zo geweldig! Ik beschouwde hem echt als een onderdeel van mij, hij ging zelf mee naar mijn werk in de zorg waar wij een bord hadden met foto's van degene die aanwezig waren die dag en wat denk je?! Ganja had ook zijn eigen foto! De Bewoners op de afdeling waren heel erg gek met hem wat mij ook heel goed deed. Ganja is 10 jaar geworden na een tumor heb ik hem moeten laten gaan. Weer enorm veel verdriet! Maar na een verhuizing van de flat naar een eengezinswoning was daar eindelijk de ruimte voor mijn favoriete hond die ik al jaren wilde hebben “de Dobermann Pinscher” deze dame genaamd “Zena” Ze kwam uit Servië waar ik haar als pup bezocht heb in Belgrado. Zena heeft mij echt heel veel geleerd zij kwam bij mij toen zij 3 maanden jong was via transport en in een korte periode was onze band zo hecht dat er niemand tussen kon komen en daar begonnen de problemen niemand kon in mijn buurt komen want een Dober is een waakhond en zij nam haar taak heel serieus helemaal nadat ik in januari 2024 mijn been brak waardoor dit verergerde en ik met een reactieve hond zat die naar alles en vooral mensen zonder hond uit viel. Zena was wel gewend om met een hondenuitlaatservice mee te gaan en dat was mijn redding vooral tijdens mijn beenbreuk. Ze ging van maandag t/m vrijdag iedere dag mee en vond het geweldig! Na mijn herstel heb ik heel veel getraind bij Pashutraining en Ditka heeft mij(ondanks dat ik nog niet goed ter been was) heel fijn begeleid! Er konden weer nieuwe mensen in mijn buurt komen en Zena was weer goed te begeleiden. Met de trainingen kwam ik erachter dat ik met honden werken echt geweldig vond! Ik bleef trainen met haar tot mijn 2e operatie aan mijn been 9 maanden later. Ook omdat ik het gewoon hartstikke leuk vond! We hadden zelfs een oppas adres gevonden met andere honden en zelfs katten ik was zo blij met hun! Dit had ik nooit kunnen dromen! Alleen een dag na mijn operatie kreeg ik een verontrustend bericht Zena at niet meer en bij bezoek tilde ze haar kop niet eens op! Alle alarm bellen gingen af we konden snel terecht bij de dierenarts, vocht in haar borstkas wat achteraf bloed bleek te zijn. Van de dierenarts met spoed naar het dierenziekenhuis een geknapte tumor in haar longen en binnen een uur was ik haar kwijt, mijn vriendin, mijn maatje, mijn steun en toeverlaat mijn wereld stortte in! Zena is op 3 maanden na net geen 2 jaar geworden.. Ik brak in 1000 stukjes.
De fokker vond het zo erg dat ik haar verloren had omdat hij zag hoe goed ik voor haar was en bood mij een nieuwe pup aan als ik daar klaar voor zou zijn. Na veel wikken en wegen besloot ik het te doen en daar kwam “Given” mijn gegeven hond, mijn cadeautje wat ook nog is geboren is bij de zus van Zena. Op kerstavond 2024 terwijl Zena 19 december 2024 deze wereld had verlaten. Dit moest voorbestemd zijn. Een totaal andere hond zo lief en enthousiast mijn wereld kreeg weer kleur.  Elke stap die ik zette voelde zo goed samen met mijn nieuwe maatje, ook wanneer ik het moeilijk had trok hij mij er door heen! Vol liefde en door ervaringen en trainingen voorheen wist ik gelijk wat ik moest doen. Given is een geweldige lieve sociale hond vol in de pubertijd met af en toe wat streken maar de opvoeding ging/gaat goed. Ik begon te werken voor een Hondenuitlaatservice in haar zwangerschapsverlof en genoot elke keer weer van alle blije honden om mij heen waar je oprecht een band met op bouwt. Door alle stappen die ik heb gezet en wat ik mee heb gemaakt zowel fysiek als mentaal wist ik dat ik verder wilde met het werken met honden. Ze zijn zo kort in ons leven maar maken ons leven zoveel beter en daarom wil ik hun leven ook beter maken door ze hond te laten zijn, vrijheid te laten voelen en te laten genieten in geweldige wandelingen vol rennen, spelen en snuffelen met mij en mijn roedel.

En zo ontstond Dog Steps🐾

Wist je dat?!